Temat upragnionej wiosny chętnie podjęli uczniowie z klasy III a II c. W formie zabawy wykonywali techniką origami - żabki, bociany, motyle i kwiaty. Największą popularnością cieszyły się żabki. Efekt pracy dzieci dodał uroku świetlicy.

                                                                                              Katarzyna Krakowiak

 

PRZYSZŁA WIOSNA

Dookoła tak zielono

Nagle się zrobiło

Czy to bajka?

Czy mi się przyśniło?

Nie, to wiosna przyszła do nas

Z cieplutkim wiaterkiem.

Z uśmiechem na twarzy

Witamy Cię Wiosno

Prosimy Cię Wiosno

Zostań, zostań z nami.

                               J. Smętek

 

 

Z pól i la­sów miły za­pach pły­nie,
kwie­ciem każ­da stroi się ga­łąz­ka;
nad stru­my­kiem i w ciem­nej gę­stwi­nie
sza­ry sło­wik pieśń ra­do­sną klą­ska.
Chodź­my w pole, chodź­my w gaj,
by po­wi­tać cud­ny maj!

Hop­sa dana! Weź­my się za rącz­ki
i za­tańcz­my we­so­ły ko­ro­wód!
Niech się dzi­wią ptasz­ki i za­jącz­ki:
„Jaki też jest tej ra­do­ści po­wód?“
Ty, wie­trzy­ku, z nami gnaj,
by po­wi­tać cud­ny maj!

                                                 J. A. Birkenmajer

 

 

    Jak każdego roku, chociaż w tym roku szkolnym skromniej, upiększamy szkołę. Dekoracje mają służyć relaksowi dzieci 
w pogodnym i kolorowym otoczeniu utrwalają  i poszerzają wiedzę. Staramy się, aby nasze gazetki ścienne przyciągały wzrok 
i budziły zainteresowanie. Do ich wykonania angażujemy dzieci, które pomagają w zaprojektowaniu i wykonaniu dekoracji.

Danuta Okszos

 

 

 

Zima

 

 

Wykonała

Danuta Okszos

 

 

Wykonała

Anna Nurzyńska

 

  

   

 Karnawał to czas zabawy i kolorowych masek. By poczuć klimat karnawału, na tę okoliczność w lutym uczniowie klasy IIc wykonali w świetlicy piękne maski karnawałowe. Ozdobili je według własnego pomysłu. Ich tworzenie sprawiło mnóstwo radości. Dzieci wykazały się dużą kreatywnością.

                                                                                                   Jagoda Nowacka

 

Stół wigilijny

Na stole przykrytym białym obrusem z wiązką sianka pod spodem ustawia się o jedno nakrycie więcej niż wynosi liczba zgromadzonych osób. Dodatkowe miejsce przy stole wigilijnym przeznaczone jest dla niezapowiedzianego gościa, a zwyczaj ten upowszechnił się w XIX wieku.

Pozostawiając wolne miejsce przy stole wyrażamy pamięć o naszych bliskich, którzy nie mogą świąt spędzić z nami lub niedawno zmarli.

 

 

Wieczerza wigilijna

Zgodnie z tradycją wieczerza wigilijna rozpoczyna się wraz z pojawieniem się pierwszej gwiazdki na niebie. Jest to symboliczne nawiązanie do Gwiazdy Betlejemskiej zwiastującej narodziny Jezusa, którą według Biblii na wschodniej stronie nieba ujrzeli Trzej Królowie.

Rodzina gromadzi się przy uroczyście nakrytym stole i głowa rodziny lub najstarszy z domowników rozpoczyna wieczerzę od odmówienia modlitwy i odczytania fragmentu Ewangelii Św. Jana o narodzeniu Jezusa Chrystusa. Następnie wszyscy łamią się opłatkiem i składają sobie życzenia.

 

 

Opłatek

- z łaciny oblatum, czyli dar ofiarny,

- łamanie się opłatkiem symbolizuje łamanie chleba podczas ostatniej wieczerzy przez Pana Jezusa,

- dzielenie się opłatkiem rozpoczynał pan domu lub najstarszy syn,

- zwyczaj dzielenia się opłatkiem jest znany w Polsce i na Litwie. 

 

Dlaczego na wigilijny stół przygotowujemy 12 potraw?

W dawnej Polsce naszym przodkom zależało na tym, aby potrawy, które znajdą się na stole 24 grudnia pochodziły z pola, wody, sadu i ogrodu.

Kiedyś na wigilijną kolację przygotowywano siedem potraw, które symbolizowały liczbę dni w tygodniu. Siódemka symbolizuje także doskonałość oraz całość. Tę niepisaną tradycję kultywowano przede wszystkim w ubogich rodzinach, których zwyczajnie nie było stać na przygotowanie większej liczby dań na Wigilię. Po jakimś czasie zaczęto kłaść na stole dziewięć potraw wigilijnych, czyli tyle, ile jest chórów anielskich.

Później liczba dań zmieniała się po raz kolejny i zaczęła wynosić dwanaście. Tak zostało do dzisiaj. Liczba ta oznaczała dla naszych przodków przede wszystkim bogactwo, ponieważ nie wszystkich było stać na taką liczbę dań. Niektórzy uważali, że powinno się przygotować na Wigilię 12 potraw, bo tyle miesięcy jest w roku lub dlatego, że tylu było apostołów.

Dania wigilijne mogą być rozmaite, ale wszystkie powinny być postne, czyli bezmięsne. Zamiast mięsa podczas Wigilii można spożywać ryby i potrawy zbożowe. W skład tradycyjnego wigilijnego menu wchodzi, m.in.:

Potrawy wigilijne są różne, w zależności od regionu Polski. Najczęściej przygotowywanymi potrawami na wigilijny stół  są: 

- barszcz czerwony z uszkami,

- karp i śledzie (przygotowywane na różne sposoby),

- ryba po grecku,

- kapusta wigilijna (przygotowywana z grzybami lub z grochem),

- pierogi z kapustą i grzybami,

- zupa grzybowa,

- kluski z makiem,

- sałatka jarzynowa,

- kompot z suszu (z suszonych owoców: jabłek, śliwek, gruszek),

- kutia

- piernik

- makowiec. 

 

Pasterka

Po kolacji wigilijnej wiele rodzin wybiera się wspólnie na Pasterkę - pierwszą mszę Bożego Narodzenia, która jest odprawiana o północy. Pasterka jest jedną z naszych najpiękniejszych polskich tradycji, kiedy w kościele wszyscy możemy radośnie śpiewać kolędy i cieszyć się z narodzin Jezusa.

 

Pierwsza szopka – skąd się wzięła tradycja?

Tradycja szopek bożonarodzeniowych sięga średniowiecza. Święty Franciszek z Asyżu jako pierwszy zorganizował żywą szopkę 24 grudnia 1223 roku w Greccio. Była naturalnej wielkości i składała się z żywych zwierząt i ludzi. Celem świętego Franciszka było przybliżenie ludziom tajemnicy zbawienia i zainteresowanie ich wiarą. Z biegiem lat szopki były stopniowo rozbudowywane, coraz bardziej urozmaicane, a sam pomysł trafił do wiernych, którzy postanowili wykorzystać tę ideę w swoich domach.

Do naszego kraju dotarły one pod koniec XIII wieku, prawdopodobnie za sprawą zakonników bernardynów.

 

Choinka

Tradycyjnie ubieramy choinkę tuż przed wigilią i przystrajamy różnego rodzaju ozdobami, od wymyślnych łańcuchów i bombek, po proste cukierki i pierniczki. Dawniej choinkę ozdabiano własnoręcznie wykonanymi ozdobami oraz orzechami, piernikami oraz małymi owocami.

Dla osób wierzących choinka stała się chrześcijańskim symbolem rajskiego drzewa. Przez swoją zieleń zachowywaną nawet w zimie jest symbolem Chrystusa jako „drzewa życia”.

Źródła:

https://kulturaludowa.pl/

http://regiodom.pl/

http://parafiarodaki.pl/

https://zabno.diecezja.tarnow.pl/

 

Opracowała

Anna Nurzyńska

materiały z zajęć on-line w dniu 9.12.2020r.